Pryd da chi'n meddwl y dechreuodd hyn? Pwy oedd eich ysbrydoliaethau?

Dwi'n cofio mynd fyny i lofft fy modryb, roedd hi'n ffasiynol iawn, bob amser yn gwisgo sodlau uchel ac ati. Ond roeddwn i hefyd yn lwcus fod fy mam yn wniadures a'n nhad ar y môr. Byddai e'n dod â deunyddiau hyfryd o lefydd megis Siapan a China, ac yna byddai mam yn gwneud ffrogiau hyfryd i mi allan o'r defnydd.

Cafodd fy nhad ei ddal ar ddechrau'r Ail Ryfel Byd, ond doedden nhw'n methu eu carcharu felly bu'n rhaid i'n nhad gerdded ar draws Sweden mewn eira trwm. Roedd yno am ddwy flynedd ond roedd o'n lwcus eu bod ar fferm. Roedden nhw'n bridio llwynogod arian yno, ac fe ddaeth dad ag un o'r llwynogod hynny adref i'n mam fel anrheg. Ac os oedd gennych chi lwynog arian, wel dyna beth oedd ffasiwn.

Beth am eich dillad chi? Beth ydw i am ei weld wrth agor y cwpwrdd?

Dillad sydd ddim yn fy ffitio i mewn gwirionedd, ond dwi'n hoff iawn ohonyn nhw; fedrwn i fyth gael gwared ohonyn nhw. Mae'r ffrog yma'n dyddio o'r 70au. Roeddwn i'n athrawes yng Nglan Tâf am flynyddoedd ac yn y dechrau un roedd seremoni, Alan Guy oedd yn ei drefnu. Roedd yn rhaid i mi gael ffrog neis am fy mod i'n cyflwyno'r seremoni.

Oeddech chi'n poeni am wario ar ddillad?

Oeddwn, roedd yn rhaid i mi fod yn ofalus ar gyflog athrawes. Ond wedi i mi briodi roedd gen i fy nghyfri bach fy hun, a doeddwn i ddim yn teimlo'n euog. Os oedd yn rhaid i mi wario rhywfaint ar ddillad, doedd neb ddim callach. Mae fy ngwpwrdd i'n llawn dillad. Dwi wrth fy modd yn prynu dillad achos mae o'n fy ngwneud i deimlo'n hapus, mae o'n codi f'ysbryd.