Nia: Beth wnaeth danio eich diddordeb chi mewn dillad a defnyddiau?

Gwenllian: Dwi'n licio defnyddiau. Dwi'n licio teimlo nhw. Dwi'n licio lliwiau. Dwi'm yn gwybod pam fod cymaint o ddiddordeb heblaw am y ffaith fod genai hen hen daid oedd yn deiliwr, dyna'r unig gysylltiad alla i feddwl amdano!

Ond, dwi wedi licio dillad erioed ond fedrwn i byth gael y dillad oeddwn i eisiau. Mi fyddwn i'n prynu defnydd pan o'n i'n coleg ac yn gwneud ffrogiau fy hun gan wnïo gyda llaw. Fyddwn i ddim yn defnyddio injan wnio, fedrai'm defnyddio un ac mae'n well genai wnïo â llaw. Oddan nhw'n eitemau digon bler. Wedyn, pan es i Uganda i fyw a phan aeth pethau'n draed moch yno, mi o'n i wedi cael fy nghau yn y gwesty a'r ardd gyda babi tri mis oed a dyna pryd nes i weld y dillad steil Indiaidd oedd mor neis yn siopau'r gwesty a mi feddyliais i byddwn yn trio gwneud un. Fe es i ati i wnïo a gwneud blodau ar wasgod i gychwyn a gwnïo'r blodau o fy mhen yn fwy na dim, well genai hynny na gwneud i batrwm.

Nia: Ydi'ch dillad chi fel rhyw fath o gardiau post i'ch atgoffa chi o'r gwleydd dach chi wedi ymweld â nhw?

Gwenllian: Ydi, ond ma' dillad yn siarad, tydi cerdyn post ddim. Ma' 'na afael mewn dillad, ma' 'na fwy na jyst sylwedd y peth ei hun iddo fo, ma' 'na fwy o sylwedd i ddillad, does 'na ddim i gerdyn post. Ma' 'na gefndir a hanes a ma' 'na bobl tu ôl iddyn nhw. Ma' nhw'n tynnu dwr i'n nannedd i, fedrai ddim maddau iddyn nhw. Dwi'n mynd a bag ychwanegol gyda mi i bob man i brynu pethau ond dwi'm yn gwybod i be' oherwydd does neb yn eu gweld nhw! Pan o'n i'n India ddwetha', bu raid i mi brynu bag i'w lenwi. Fedrai ddim disgwyl i fynd i Foroco y flwyddyn hon er mwyn prynu un o'r dish dashers hir yma a chael fflawntio o gwmpas ynddyn nhw. Dwi wrth fy modd rownd y ty yma mewn ryw ffrogiau hir dros yr haf.

Nia: Sut fyddech chi'n diffinio eich steil chi?

Gwenllian: Does genai ddim steil penodol. Di-steil fyddwn i'n ei alw. Hollol ddi-steil. Fyddai'r gwr yn dweud drwy'r adeg, does gen ti ddim dillad iawn, dim ond 'garments' sgen ti, jyst fatha ryw dentia' a sachau, dim ffrogiau fatha merched eraill!

Pan fuon ni'n Catmandu, Nepal, weles i'r holl ffrogiau yma'n hongian yn ffenestri'r siopau ond nes i ddim prynu dim un ohonyn nhw. Wedyn pan ath y gwr nôl yno, mi ddôth ag un nôl i mi. Mi allwch chi weld y paun yn y patrwm, mae yna'r run ffurfiau yn y pethau yma i gyd a shishas rhag y llygad fall. Os ydi'r diafol yn dod ar eich hôl chi ac os ydi o'n gweld ei hun yn y drychau bach neu'r 'shishas', neith o ddim gwneud dim byd, mae'n dychryn ac mae'n mynd.

Gwenllian: Dwi'n licio pobl flêr, dwi'n un flêr ofnadwy. Allai'm diodde pobl sy'n gwneud pethau'n rhy daclus. Dwi'n licio pobl sy'n gwnio'n flêr gyda hen edeuon yn hongian ar y tu cefn i ddillad. Mae'r hem yma wrth fodd yn nghalon i.

Gwenllian: Dwi'm yn siwr lle ma' hon 'di cael ei gwneud, falle Pakistan neu'r Aifft ond faswn i'n dweud mai mewn gwlad Fwslemaidd ma' hi wedi'i gwneud ond 'i phrynu hi yn Kuwait nes i. Ma hon yn chwarter canrif a ma'r llygaid yma yn gwneud yr un swyddogaeth a'r drychau bach i gadw'r llygad fall i ffwrdd.

Gwenllian: Roedd ffrind i'r gwr yn gweithio yn Affganistan ag odd o wedi prynu'r ddwy yma i'w ferched a phan dyfodd y genod, fe gafodd Loli, y ferch nhw. Dwi'n meddwl eu bod nhw'n fendigedig, yn Kabul ma' nhw wedi'u gwneud a ma'r brodwaith i gyd wedi gwneud gyda llaw. Ma'r shishas ar rhain hefyd, mi fyddech yn eu gwisgo nhw i fynd i bartion.

Nia: Beth am y siwt oren sy' ganddoch chi?

Gwenllian: Yn Uganda ges i hi tro dwetha' fues i yno. O! Mi odd hi'n ddrud, nai ddim dweud wrthoch chi faint nes i dalu amdani, ma' genai gywilydd. Es i fewn i'r siop, siop Indiaidd odd hi, welis i erioed y fath siop! O'n i'n gwybod na faswn i'n gallu dod o 'na heb brynu rhywbeth. Nes i ddim ei thrio na'm byd, dwi rioed wedi'i gwisgo hi. Odd fy mab yn byw yn Botswana gyda'i gariad ar y pryd ag o'n i 'di cael rhyw freuddwyd fawr y basen nhw'n priodi yn Botswana a finna'n meddwl y base'r peth orinj yma'n lyfli. Dwi'n cofio meddwl ar y pryd be' fase'n well na hyn? Unai Sean Bean wedi'i wisgo mewn ffrog wen fel Laurence of Arabia, dyna oedd y ffantasi neu'r ffrog oren yma a dyma fi'n meddwl i mi fy hun y ffrog yma. Fuon 'na ddim priodas yn Botswana a felly dwi heb ei gwisgo hi eto, er, dwi wedi gwisgo'r sgarff gyda gwisg arall.

Nia: Dyma'n syniad i o nefoedd. Ma' 'na bethe o dros y byd i gyd yma. Ma' hon yn dod o'r Affrig...

Nia: ...ac mae hon wedi'i gwneud o gnau dwi'n meddwl...

Nia: ...a wedyn ma 'na freichled arall sy'n llawn reis...

Nia: ...ac un y cafodd Gwenllian gan ei gwr ar ei phenblwydd o Nepal...

Nia: a hyd yn oed un o siop fach yn Llandudno.

Nia: Be am eich 'jewells' chi, dach chi wrth eich bodd?

Gwenllian: Dwi fel pioden at unrhyw beth sy'n sgleinio. Fyddai'r gwr yn fy ngalw i'n 'poor man's Elizabeth Taylor' ryw adeg. Fydda i'n gwisgo ryw chwe mwclis dros ei gilydd, dwi wrth fy modd efo nhw. Fydda i'n cael cur yn fy mhen weithiau gan eu bod nhw mor drwm i'w gwisgo.

Nia: Be tase'r holl ddillad yma'n diflannu fory? Sut fasech chi'n teimlo am hynny?

Gwenllian: 'Gutted' fel ma'r ffwtbolers 'ma'n ei ddweud!