Nia: Mae'n anhygoel eich bod chi wedi cadw'r ffrog fach binc yna am gymaint o amser. Oes yna atgofion arbennig amdani?

Heather: Wy'n cofio rhedeg o'r ysgol bob dydd ag odd y ffrog yn hongian tu ôl i'r drws a wy'n cofio rhedeg fyny'r grisie heb ddweud helo wrth neb a jyst edrych ar y ffrog a meddwl "Oh, it's mine, ma' mor gorgeous". Doeddwn i ddim ishe gwisgo hi rili, o'n i jyst ishe ei gweld hi! Dyna'r unig beth oedd yn goleuo'r 'stafell.

Mewn ffordd, dwi'n cael mwy o fwynhad o brynu dillad a meddwl eu bod nhw'n 'gorgeous' a jyst edrych arnynt heb eu gwisgo nhw. Mae'n well gyda fi jyst edrych ar y dillad fel darlun rywsut.

Nes i gwrdd â fy nghyn wr, Geraint Jarman, pan o'n i'n gwisgo'r ffrog werdd yma. Dwi hefyd yn cofio mynd fewn i'r castell ar gyfer gwersi canu a chwrdd â Mary Hopkin ag odd hi'n gwisgo yr un teip o ffrog! Un gwahaniaeth mawr rhwng fy ffrog i a Mary oedd mai fy Mam oedd wedi gwneud fy un i. Felly oes, mae atgofion hapus iawn gyda mi am y ffrog hon a dweud y gwir. Dwi hefyd yn cofio gwneud Cân i Gymru ynddi hefyd, ond nes i ddim ennill. Eleri Llwyd enillodd y flwyddyn honno gyda chân Dewi Pws, 'Nwy yn y Nen'.

Nia: Chi'n dal i licio dillad, licio siopa y dyddiau hyn?

Heather: Ydw, dwi'n dal i deimlo'r cyffro pan dwi'n gweld yr holl ddillad yn y siopau. Ond, weithiau ar ôl eu prynu nhw a dod adre, dwi ddim yn teimlo'n hapus rili. Dwi'n meddwl i mi fy hun o diar, dwi wedi gwario'r holl arian 'ma ar hwn a'r llall ond ar yr un pryd alla i ddim gadael iddynt fynd a'u cymryd yn ôl i'r siop.

Nia: Pan dach chi'n gwisgo'ch dillad perfformio, ydi o'n rhoi ryw fath o ffrynt i ddangos i'r byd?

Heather: Yn bendant. Yn enwedig ar ôl cwrdd â rhywun fel Meic Stevens. O'n i ishe gwisgo beth odd Meic yn wisgo. Odd Meic yn dod a dillad o Lundain ac o'n i'n meddwl bod e'n edrych mor 'stunning' a ffantastic yn y gwisgoedd. Odd e'n arfer dweud "Heather, ma rhaid i ti wisgo lan, bydd pawb yn gallu gweld bo' ti'n gantores". A weithiau o'n i'n mynd dros y top wedyn yn gwisgo bwts uchel a hetiau, a doeddwn i ddim wir yn hoffi gwisgo hetiau. Wedi dweud hyn, o'n i'n gwisgo hetiau pan o'n i yn y band gyda Geraint a Meic. Felly odd e'n hyfryd i wneud y gigs. Mewn ffordd odd e'n well gyda mi i wneud y gigs gyda'r holl ddillad yma er mwyn cael rhyw fath o ffrynt.

Nia: Beth am y steil swêd felly?

Heather: O'n i'n dwli ar y math yma o beth. Fe ddaeth Meic Stevens a llawer o ddillad fel hyn o Lundain i mi. Mi odd y math yma o ddillad gyda ffrinj ar y llewys hefyd yn dda ar gyfer rhywun odd yn chwarae gitâr.

Nia: Ffrog Laura Ashley ie?

Heather: Ie. Mae hi dipyn bach yn drwm. Ma' hi'n torri'r 'hangers' weithiau! Roedd hon yn ffrog i wisgo ar gyfer cyngherddau ond rhai 'posh' wrth gwrs. Yr unig beth amdani, oedd ei bod hi braidd yn rhy drwm i mi felly odd hi'n anodd canu gyda'r holl bwysau yn y ffrog. Mae'r ddraig arni ac mae'n dweud ar y label 'Made in Wales' felly dwi'n hoffi hynny'n fawr.

Nia: Oes yna steil unrhyw ddegawd dych chi wir yn licio?

Heather: Y 70au dwi'n meddwl. O'n i'n fwy poblogaidd yn y 70au. O'n i'n ifanc a doedd dim lot o ferched yn canu bryd hynny. O'n i yn hoffi ffrogiau hir hefyd achos o'n i mor fach ac i mi wisgo rhywbeth hir, o'n i'n edrych yn dalach.

Nia: Beth yw'r hanes tu ôl i'r ffrog goch hon?

Heather: Anrheg penblwydd neu nadolig gan Geraint yn 1975 dwi'n meddwl. Prynodd y ffrog yn King's Road a mi oedd hi'n £50. Odd e'n lot yn 1975, a dwi wedi ei gwisgo hi lot hyd nawr a ma' hi'n dda pan ti'n disgwyl babi!

Heather ar ddillad...
Mwy na'r gitârs a'r canu a cherddoriaeth mewn gwirionedd, ma' dillad wedi peintio fy mywyd i.