Helen: Pan o'n i yng Ngholeg Caerfyrddin, nes i bob dim o dorri patrwm i greu y dillad gorffenedig. Ar ddiwedd y cwrs, roedd rhaid i ni greu casgliad o chwe gwisg ac wrth edrych yn ôl, mae'n rhaid 'mod i heb fod hanner call achos nes i seilio'r casgliad ar ddoliau Barbie a 'milk maids'! Ond roedd yr holl brofiad yn gret a roedd gwefr mawr o ran gweld y dillad ar y 'catwalk' ar y diwedd.

Nia: Sut nath bod mewn coleg celf ddylanwadu ar dy steil personol di?

Helen: Dwi'n credu nath e fy helpu i ddatblygu steil fy hun gan roi'r rhyddid i mi wisgo beth bynnag oeddwn eisiau ei wisgo. O'n i'n gallu gwisgo beth bynnag o'n i'n licio pa bynnag mor hyll neu 'fluffy' oedd e.

Nia: A beth am dy steil di rwan? Sut faset ti'n ei ddisgrifio?

Helen: Dwi'n licio pethau eitha' syml ond dwi'n hoffi eu cyfuno gyda phethe lliwgar, blodeuog a phatrymog. Dwi'n licio atodion (accessories) ond dwi'n credu'n gryf bod steilio yn bwysicach na'r dillad eu hunain.

Nia: Ti'n dueddol o brynu dillad drud neu rhai rhad neu cymysgedd o'r ddau?

Helen: Dwi'n un sy'n credu mewn gwario mwy ar y pethau chi'n gwisgo mwy arnynt yn seiliedig ar y theori 'ppw sef price per wear'. Os ydych chi wedi talu £10 am rywbeth chi'n gwisgo ddwywaith, mae wedi costio £5 i chi bob tro chi wedi ei wisgo. Nai wario lot ar bâr o jîns achos mae'r toriad a'r 'fit' mor bwysig. Mae'n well gen i wario mwy ar rywbeth dwi'n gwybod nai wisgo - neith e gostio dim ond tua £2 bob tro y byddaf wedi'i wisgo wedyn!

Nia: Mae cerdded i fewn i dy ystafell fel cerdded i fewn i siop ddillad! Mae popeth yn ei le a mae dy sgidiau i'w gweld i gyd.

Helen: Dwi'n gallu dod o hyd i bopeth fel hyn. Mae'n hawdd.

Nia: Ydi dy gwpwrdd di yr un mor daclus?

Helen: Wrth gwrs! Dwi'n dueddol o roi pethe mewn grwpiau a rhoi siacedi gyda'i gilydd, sgerti gyda'i gilydd sy'n ei gwneud hi'n haws i ddod o hyd i rywbeth yn sydyn.

Nia: Mae gen ti lot o ddenim?

Helen: Oes, ma' gen i sawl sgert denim ac un peth dwi wedi'i brynu yn ddiweddar ydi'r 'culottes' yma. Dwi'n cofio 'culottes' y tro cyntaf rownd amser hir yn ôl a ma' nhw'n edrych fel sgert pan ti'n eu gwisgo ond ma' nhw'n drowsus wrth gwrs a'n gyfforddus a hawdd i'w gwisgo.

Helen: Un o'm hoff bethe blodeuog yw'r ffrog yma. Dwi'n dwli arni. Ffrog rad oedd hi. Weles i hi mewn cylchgrawn, mynd i'r siop a dod o hyd iddi am £20. Doedd hi ddim cweit yn fy ffitio'n iawn felly nes i newid ychydig bach ar y wast ar y cefn.

Helen: Eitem arall dwi'n hoff iawn ohono ydi siaced wen sy'n glasurol. Nes i ei phrynu yn yr Eidal.

Nia: Cychwynnodd dy yrfa gyda swydd yn Llundain fel rheolwr un o siopau'r gynllunwraig Amanda Wakeley?

Helen: Do. Pan es i weithio yn Amanda Wakeley, on i'n meddwl o'n i'n gwybod sut oedd y byd ffasiwn yn gweithio a fy mod yn gwybod lot am ddillad ayb. Ond i fod yn onest, doeddwn i ddim yn gwybod dim byd! Roedd ei dillad hi mor syml, mor grefftus a dyna phryd ddysgais i pam fod pobl yn gwario gymaint ar ddilledyn.

Nia: Beth oeddet ti'n gwisgo i dy waith? Dillad Amanda Wakeley?

Helen: Ie, o'n i'n lwcus dros ben cael eu gwisgo. O'n i'n cael eitha lot o arian bob blwyddyn i wario ar beth bynnag oeddwn i ei angen i wisgo ar gyfer y gwaith - fel arfer siwt neu sgert a siwmper neu bethe syml. O'n i'n gorfod sicrhau fod y ddelwedd yn gweddu'r ddelwedd oedd hi'n geisio'i gyfleu - o'r dillad oeddem yn ei wisgo i liw ein paent ewinedd a'n steil gwallt. Ges i siaced gwerth £1000 yn anrheg gan y cwmni pan adawais, mae hi'n arbennig iawn i mi.

Helen ar ddillad...
Pan dwi'n gwisgo, mae e'n fwy na jyst rhoi dillad ymlaen. Mae'n dangos pa fath o berson ydw i a bod gen i ddiddordeb mewn ffasiwn ac mewn ansawdd dillad.