Mae tueddiadau cymdeithasol yn cael dylanwad mawr ar ffasiwn a chyda'r cyhoeddiad o ddatgan rhyfel ar yr Almaen ar 3 Medi 1939, newidiodd trywydd ffasiwn unwaith eto. Canolbwyntiodd y diwydiannau cynhhyrchu ar anghenion rhyfel a roedd rhaid i ffasiwn gymryd y sedd ôl fel petai. Rhoddwyd rhwystredigaethau llym ar ddefnydd ffabrigau naturiol a faint o ddefnydd y defnyddiwyd ym mhob eitem.
Arweiniodd y teimlad mwy difrifol am fywyd at ffordd mwy traddodiadol o wisgo - roedd unrhyw beth oedd yn rhy ffasiynol yn cael ei weld yn ofer a'n anaddas. Dychwelodd y merched at eu peiriannau gwnio, a fe ddechreuwyd cymysgu eitemau â'i gilydd o ran angenrhaid yn hytrach na dewis.
Cyn yr Ail Ryfel Byd, roedd yr UDA wedi benthyg llawer o'i addysg am ffasiwn gan y teithiau blynyddol a wnaed gan ddylunwyr i sioeau ffasiwn Paris. Ond, wrth i drafeilio gael ei wahardd, canolbwyntiodd dylunwyr Americanaidd ar ddillad ymarferol chwaraeon fel dylanwad. Fe ddatblygon nhw i fod yn flaenllaw o ran dillad o'r fath a wedi bod ers hynny.
Fel yn ystod y Rhyfel Byd Cyntaf, dylanwadodd yr iwnifform ar ffasiwn unwaith eto. Roedd teilwra strwythuredig, gan gynnwys siwtiau â beltiau ac ysgwyddau sgwâr yn ffasiynol. Er bod dillad yn fwy cyffredin a syml, roedd merched yn mynegi eu benyweidd-dra drwy golur dramatig a steiliau gwallt hirach.
Wedi'r rhyfel ddod i ben fe wellodd pethau o ran ffasiwn ac erbyn hyn fe adnabyddir 1947 fel un o'r blynyddoedd pwysicaf yn yr 20fed ganrif o ran ffasiwn. Dyma'r flwyddyn y cyflwynodd Christian Dior ei sioe ffasiwn gyntaf 'New Look'. Mae'n debyg bod ei ddefnydd o ffabrig a steil nwydus ar y pryd wedi ymddangos yn anaddas. Ond, dyma'r union ffasiwn yr oedd merched wedi bod yn breuddwydio amdano er diwedd y rhyfel, a croesawyd ei syniadau gan ferched y cyfnod.