Os ydych yn gofyn i rywun i ddychmygu ffermdy traddodiadol Cymreig, mae’n siwr y cewch chi ddisgrifiad sy’n eitha tebyg i ffermdy Aberdeunant, ger Talyllychau yn Sir Gaerfyrddin. Yn eiddo’r Ymddiriedolaeth Genedlaethol, mae’r tenantiaid Huw a Bethan Williams yn gofalu am y tŷ-to-gwellt, sy’n edrych fel ei fod wedi cysgu trwy’r 20fed Ganrif, pan gafodd cynifer o adeiladau tebyg eu moderneiddio.

Fodd bynnag, roedd yn rhaid i’r Ymddiriedolaeth dreulio blynyddoedd yn adfer y tŷ er mwyn creu’r ddelwedd hyfryd hon. Ond yr hyn sy’n gwneud Aberdeunant yn arbennig heddiw yw mai nid yw’n ddarn amgueddfa, ond yn hytrach dyma fferm sy’n byw ac sy’n gartref i deulu ifanc. Cerddwch i fewn a byddwch yn teimlo cynhesrwydd go-iawn, nid awyrgylch oer arddangosfa hanesyddol.

"Mae’n siwr ein bod ni wedi sylweddoli am y tro cyntaf ei fod yn dy arbennig pan ofynnodd athro Rhodri os oedd e’n gallu dod â’r dosbarth i edrych o gwmpas y tŷ! Yna, yr wythnos ganlynol, fe ddaeth dosbarth arall. Mae plant wrth eu boddau’n dringo’r hen grisiau maen. Efallai fod hynny’n eu hatgoffa o dwr castell!"

Pan brynodd yr Ymddiriedolaeth y fferm, fe ddaeth gyda llawer o’r dodrefn gwreiddiol, gan gynnwys rhai darnau lleol arbennig fel cadair "ffyn" Sir Gâr, cloc mawr lleol a seld gornel. Fel rhan o’u cytundeb fel tenantiaid, mae’n rhaid i’r teulu Williams agor dwy o’r ystafelloedd mwyaf nodedig i’r cyhoedd unwaith bob mis yn yr haf. Ond a ydi’n drafferthus i gael pobl estron yn busnesa o gwmpas eu hystafell wely?

"Na, a dweud y gwir. Chi’n cyfarwyddo at y syniad, ac rydym ni wedi cwrdd â llawer o bobl ddiddorol sy’n frwdfrydig dros ein treftadaeth. Mae hwn yn wir yn dy arbennig, ac yn fan hyfryd i fagu teulu" meddai Bethan. "Ond yr hyn sy’n fwyaf arbennig i ni yw’r teimlad o gymuned. Mae pawb yn estyn cymorth, gyda phethau mawr fel adeg y cneifio a chyda’r pethau bychain fel benthyg paned o siwgr. I ni, dyna’r ffordd draddodiadol Gymreig o fyw."